έτσι ήταν όταν το αγόρασα

Σαν αυτό ήταν το ποδήλατό μου μέχρι προχτές το βράδυ.
Το έκλεψαν – άρπαξαν – απαλλοτρίωσαν,διαλέξετε το ρήμα που θέλετε, κάτω από το σπίτι μου.
Πως; έλα ντε… Το γεγονός ότι άφησαν την κλειδαριά στον κορμό του δέντρου σημαίνει ότι είτε άνοιξαν την κλειδαριά ή κάτι έγινε λάθος στο κλείδωμα.

Με τα δίτροχα δεν τα πάω καλά. 5 ποδήλατα και 3 μηχανές(παπάκια) ως τώρα είναι καλά;
Αν το δείτε πουθενά παρατημένο ενημερώστε με.

στο Μαράθι Χανίων, ο επίτιμος

Πως φαίνεται ότι δεν έχουν πατήσει το πόδι τους σε Σανταρόζα, ΕΟΤ, ντεμίραλη, αγία παρασκευή, Δίκελλα, κόκκινα βράχια  και άλλες  παραλίες στην περιοχή μας

Σε ένα χειμαρρώδες κείμενο ο γνωστός ηθοποιός Παύλος Χαϊκάλης με αφορμή ένα άρθρο της Μαρίας Σπυράκη με τον τίτλο “Ο νέος πατριωτισμός”  παραθέτει τις σκέψεις του για το αδιέξοδο που έχει βρεθεί η χώρα στο site  www.aixmi.gr.

καλησπέρα Νικόλα

σ’ ευχαριστούμε.

23.1.2008, Βουλή   Ομιλία Γιώργου Παπανδρέου [αντιπολίτευση τότε] κατά την συζήτηση με θέμα την παιδεία

τα καλύτερα έρχονται;

-Ανεξάρτητο Λειτουργικού Συστήματος

Το Virtual Laboratory Simulation είναι ένα περιβάλλον εικονικού χημικού εργαστηρίου. Επιτρέπει την χρήση ουσιών και ενώσεων, όπως και την πραγματοποίηση πειραμάτων.

Υποστηρίζει τις θεωρίες της χημείας για βάσεις και οξέα, τη θερμοδυναμική, τη διαλυτότητα και τις οξειδοαναγωγές.

Μήπως το Power Point…είναι της ραθυμίας;

Σε μια περίοδο, όπου κυριαρχούν οι «μαραθώνιες» διαπραγματεύσεις για την επικαιροποίηση των διαδοχικών εκδοχών «μνημονίου», η ακατάσχετη προτασεολογία και «ιδεοθύελλα», που προκαλούν οι κυβερνητικές εξαγγελίες για την εκπαίδευση, εξαντλούν τα όρια μας και δεν επιτρέπουν την επαρκή κατανόηση των επιπτώσεων που θα έχουν αυτά που δρομολογούνται. Πρόκειται, μάλλον, για άσκηση εκπαιδευτικής πολιτικής που έχει τα χαρακτηριστικά ενός επείγοντος καταιγισμού μέτρων τα οποία, αν και ανακοινώνονται αποσπασματικά και ασυνάρτητα, σε επίπεδο σχεδιασμού διαθέτουν ενιαίο προσανατολισμό και ιδεολογία. Ο καταιγισμός, ο κατακερματισμός και η αποσπασματικότητα των εξαγγελιών ευνοεί ώστε τόσο οι ιδεολογικοί προσανατολισμοί όσο και οι επιπτώσεις που θα έχει η συνολική εκπαιδευτική πολιτική που ασκείται να είναι, πολλές φορές, δυσδιάκριτοι.
Το αποτέλεσμα είναι και η συζήτηση και η αντιπαράθεση που σημειώνονται να επικεντρώνονται σε επιμέρους ζητήματα. Για να αναφέρουμε ένα παράδειγμα:Η συγχώνευση των σχολικών μονάδων, το «νέο σχολείο», το «νέο Λύκειο», το «Ψηφιακό σχολείο», το «ψηφιακό φροντιστήριο»,το Εξεταστικό σύστημα, κ.α. προβάλλονται ως ξεχωριστά ζητήματα. Το πρόβλημα είναι ότι και αυτά ζητήματα αντιμετωπίζονται με αποσπασματικό τρόπο που δεν ευνοεί την πληρέστερη κατανόησή τους. Έτσι, π. χ. οι εξαγγελίες για το «νέο Λύκειο» ανέδειξε ως ζητήματα προτεραιότητας ποιες ειδικότητες «χάνουν» και ποιες «κερδίζουν».

Θα χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα το θέμα των ΤΠΕ στην εκπαίδευση. Η Πανελλήνια ΄Ένωση Καθηγητών Πληροφορικής (Π.Ε.Κα.Π.) στο 5^ο της Συνέδριο (1-3.4.2011) σπεύδει και διαμαρτύρεται που η Πληροφορική «χάνει» τη θέση της στο σχολείο. Το προβληματικό, στην περίπτωση αυτή, είναι που δεν αναδεικνύεται ως σοβαρό ζήτημα η αποθεωτική προβολή του λεγόμενου «ψηφιακού» σχολείου και «ψηφιακού» φροντιστηρίου. Το ζήτημα αντιμετωπίζεται λες και προτεραιότητα έχουν η αποτελεσματική χρήση των ΤΠΕ, η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών για το ψηφιακό σχολείο, κτο. Δε φαίνεται, δηλαδή, να μας απασχολούν ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις νέες μορφές ελέγχου που θα ασκούνται στην εκπαιδευτική διαδικασία, ποιες αλλαγές επέρχονται στον ορισμό της γνώσης, τι «παθαίνει» ο μαθητής και ο εκπαιδευτικός, η σχέση, η γραφή, η ανάγνωση, κτο. Αυτή τη στιγμή π.χ. που πληκτρολογώ τις σκέψεις μου, αναρωτιέμαι αν μπορώ να ισχυριστώ ότι «γράφω». Γράφω; Σίγουρα, πληκτρολογώ σύμβολα γραφής.
Στη συνέχεια θα κάνω κάτι στο οποίο με «σπρώχνει» το πρόγραμμα επεξεργασίας ψηφιακού κειμένου του υπολογιστή μου : με την τεχνική του
, θα παραθέσω πρόσφατο δημοσιευμένο κείμενό μου ( Πολίτης της Κυριακής,6-2-2011 Κύπρος). Ομολογώ πως, τελευταία, γλιστράω σε αυτή την πρακτική: «αντιγράφω» εύκολα τον εαυτό μου. Αυτή η τεχνική του copy-paste, μήπως, ανοίγει εύκολα την πόρτα για κλοπή της πνευματικής ιδιοκτησίας άλλων; Μέχρι τα τώρα, στο σχολείο αυτή η λογοκλοπή γίνεται με την αποστήθιση στις εξετάσεις, αν και απαγορεύεται η αντιγραφή. Τι θα γίνει με τις προβαλλόμενες ως «καινοτόμες» μαθητικές εργασίες του «νέου Λυκείου»; Περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε πως θα αξιοποιηθούν οι ΤΠΕ στην επιτήρηση του «αδιάβλητου» των εξετάσεων.
Αλλά, ας έλθω στην «αντιγραφή» που υποσχέθηκα. Η πρώτη ημέρα των εργασιών του 5^ου συνεδρίου της Π. Ε. Κα. Π. στα Γιάννενα ήταν ο τι έπρεπε για για τον προβληματισμό που θέλω να εκθέσω εδώ. Πέρα από το περιεχόμενο των ανακοινώσεων που ήταν, στην πλειοψηφία τους, αποθεωτικά για τη χρήση των ΤΠΕ στην εκπαίδευση, το σύνολο σχεδόν των εισηγητών αξιοποίησαν την τεχνική του Power Point. Παραθέτω, λοιπόν, το κείμενο (μια άλλη φορά, ίσως, χρειαστεί βελτιωμένη εκδοχή του):

Το Power Point έχει κυριαρχήσει στις διαλέξεις στα πανεπιστήμια, στα συνέδρια, στον κόσμο των επιχειρήσεων, στις συνεδριάσεις υπουργικών συμβουλίων… Για να είμαι ειλικρινής ζήλευα. συναδέλφους που κουβαλούσανε τα «έτοιμα» μαθήματά τους στο μαγικό «φλασάκι». Με περισσή αίσθηση ασφάλειας, επιμέλειας, αυταρέσκειας και ετοιμότητας, αρχίζουν τη διάλεξή τους, διαβάζοντας τις κωδικοποιημένες αναλύσεις. Οι ακροατές, συνήθως, κάνουν κι αυτοί τη δική τους ανάγνωση, με ιδιαίτερη προσήλωση κι αφοσίωση, πολλές φορές. Επίκουρη Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας, κάποτε στο Τμήμα ΦΠΨ Ιωαννίνων «σάρωνε» τις σελίδες βιβλίου της και έκανε το μάθημα διαβάζοντας! (αυτό, βέβαια, δεν είναι η τεχνική του Power Point).

Με απασχόλησε το ζήτημα, τώρα που είμαι σε διαδικασία αφυπηρέτησης: μήπως, είναι βολικό να έχω τα μαθήματά μου έτοιμα; Να ανοίγω τον υπολογιστή, και, χωρίς δυσκολίες , να κάνω τη δουλειά μου. Το σκέφτηκα κι αποφάσισα να αποφύγω τον πειρασμό. Κι αυτό για κάμποσους λόγους. Η τεχνική του Power Point,σκέφτομαι, προσαρμόζει την ανάλυση του αντικειμένου της εισήγησης στα μέτρα της. Κάποιος μου είπε, πρόσφατα, πως η Microsoft διαμορφώνει τον τρόπο που οργανώνουμε τη σκέψη μας Η παρουσίαση υποβιβάζεται σε μια τυποποιημένη κωδικοποίηση διαδοχικών «σημείων»για ανάγνωση και παρακολούθηση. Στη διαδικασία της παρουσίασης, εισηγητής και ακροατές επαναπαύονται, με ελάχιστη επαγρύπνηση και νοητική εγρήγορση, στη ροή των διαδοχικών πεδίων της παρουσίασης. Προκαλούνται, μάλλον, σε κατάσταση ραθυμίας, νωχέλειας, αδράνειας και τεμπελιάς.

Σημείωση: αυτά, από τη μεριά ενός τεχνολογικά αναλφάβητου. Δεν είναι πρόθεσή μου αυτά να λειτουργήσουν αποπροσανατολιστικά, μπροστά στον ορυμαγδό και στην καταιγίδα των μεγάλων ζητημάτων που έχουν ανοίξει στην εκπαίδευση.

Φέτος δουλεύω με το πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Νόμιζα ότι ήμουν «αναπληρωτής», όπως ήταν οι αναπληρωτές μέχρι τώρα. Γρήγορα κατάλαβα ότι έκανα λάθος. Ήθελαν να υπογράψω μια σύμβαση που ούτε το ποσό του μισθού μου δεν είχε επάνω. Ευτυχώς δεν ήμουν μόνος, και καταφέραμε μαζί με άλλους συναδέλφους, απ’ όλη την Ελλάδα, να διεκδικήσουμε μια σύμβαση με το μισθό του αναπληρωτή, με 25 ένσημα…

Η σύμβαση άλλαξε λίγο. Αλλά δεν έγινα αναπληρωτής. Δεν καλύπτω λειτουργικά κενά της εκπαίδευσης. Όχι. Δουλεύω στα πλαίσια ενός καινοτόμου προγράμματος με ημερομηνία λήξης. Είναι καινοτομία η παράλληλη στήριξη μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Στην Ελλάδα του Μνημονίου, τα αυτονόητα, είναι πια καινοτομία…

Άργησαν να μου πληρώσουν τον πρώτο μισθό. Και το δεύτερο. Και τον τρίτο. Μόνο όταν έκανα, πάλι μαζί με αυτούς τους «άλλους», απ’ όλη την Ελλάδα, επίσχεση εργασίας, πήρα κάποια μηνιάτικα. Και σήμερα πάλι, μου οφείλουν. Και ενώ όλοι οι καλοθελητές της διοίκησης μας διαβεβαίωναν ότι «τώρα θα πληρώνεστε κανονικά», «κάθε αρχή και δύσκολη» κτλ.

Την προηγούμενη εβδομάδα ήρθε στο σχολείο μου ένας δάσκαλος από τα ΚΕΔΔΥ, τα Κέντρα Διάγνωσης μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, για όσους δεν γνωρίζουν. Μου είπε ότι στα πλαίσια του προγράμματος ΕΣΠΑ θα πρέπει να κάνω κάποια πράγματα. Θα μου βάζει κάθε εβδομάδα έναν στόχο και θα τον «δουλεύω». Θα πρέπει να έχω μηνιαίες συναντήσεις με τον σχολικό σύμβουλο ειδικής αγωγής. Θα επιμορφωθώ. Είναι ο επόπτης μου, ο ΜΕΝΤΟΡΑΣ ΜΟΥ. Καταρχήν έτριψα τα μάτια μου. Αιφνιδιάστηκα. Έξι χρόνια στην Ειδική Αγωγή, δεν είδα άνθρωπο από τα ΚΕΔΔΥ να με επισκέπτεται. Δεν είδα επισκέπτη των ΚΕΔΔΥ (παλιά ΚΔΑΥ), ούτε όταν έστηνα, για πρώτη φορά, Τμήμα Ένταξης. Έχουν, έμαθα, πάντα, «πολύ δουλειά». Αλλά εδώ που τα λέμε, και γιατί να ερχόταν άνθρωπος από τα ΚΕΔΔΥ; Το Τμήμα Ένταξης που έστησα, δεν λειτούργησε την επόμενη χρονιά….Δεν έστειλαν δάσκαλο, και εμένα με έστειλαν, ως συνήθως, σε άλλον τόπο…Χαμένη λοιπόν η δουλειά μου…

Αλλά ούτε και τον Σχολικό Σύμβουλο Ειδικής Αγωγής δεν είδα ποτέ μου, σε όποιο μέρος και αν ήμουν. Μια φορά, στο Ειδικό Σχολείο που δούλευα, είχε έρθει, ΝΑΙ, ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ! Είχα την πιο δύσκολη τάξη, ήμουν βλέπετε ο νεότερος και αυτός που πήγε πιο αργά στο σχολείο, ο αναπληρωτής… Με είχαν «χώσει» οι καλοί συνάδελφοι. Και η Σύμβουλος ήρθε, ΝΑΙ, ΗΡΘΕ! Αλλά έμαθα ότι ήπιε καφέ με τη διευθύντρια και έφυγε…

Καταλαβαίνετε λοιπόν τον αιφνιδιασμό μου που με θυμήθηκαν στα ξαφνικά. Τι τιμή, να έχω ΜΕΝΤΟΡΑ, το νέο θεσμό, πριν καν διοριστώ!!! Είμαι πραγματικά μια καινοτομία!! Όχι, όχι, είμαι κακεντρεχής. Επιμόρφωση θέλουν να κάνουν. Είδα και το έγγραφο του Διευθυντή της Ειδικής Αγωγής, του κ.Αλεβίζου, είναι επιμόρφωση (Αριθ. Πρωτ.: 121090/Γ6 – 29/9/2010). Επιμόρφωση σε αυτά που, ούτως ή άλλως, αποτελούν τον πυρήνα του βασικού μου πτυχίου…

Επιμόρφωση που ζητά: «καταγραφή του προφίλ αλλά και των αναγκών και δυνατοτήτων του σχολικού πλαισίου», να αναπτύξω «ημερολόγια (σχέδια δράσης) τα οποία θα συμπληρώνονται καθώς και σχέδια εξατομικευμένου προγράμματος και ειδικές κλείδες παρατήρησης για την αξιολόγηση της εφαρμογής των πρακτικών του Προγράμματος» (η υπογράμμιση δική μου). Και… «σε τέταρτη φάση προβλέπεται η διαδικασία αξιολόγησης με τη συμπλήρωση ερωτηματολογίων». Ώπα, ξέχασα να σας το πω. Το πρόγραμμα έχει 4 φάσεις. Δύο αρχικές για επιμόρφωση και 2 φάσεις μετά, για αξιολόγηση. Ξέχασαν να κάνουν τις 2 πρώτες φάσεις. Ξεκινάμε από την τρίτη τώρα…Κατευθείαν στο ψαχνό, την αξιολόγηση…

• Επειδή αυτοί πληρώνονται από το ΕΣΠΑ για να με αξιολογήσουν, με τον δικό τους πάντα «παιδαγωγικό», «επιστημονικό» τρόπο, και γι’αυτό με θυμήθηκαν μετά από τόσα χρόνια, στα μέσα μάλιστα της χρονιάς…
• Επειδή εγώ πρέπει να αξιολογηθώ, αλλά και να περιμένω τα δεδουλευμένα του ΕΣΠΑ (μάλλον αυτοί μου τα τρώνε και δεν πληρώνομαι)…
• Επειδή πρέπει να επιμορφωθώ, σε αυτά που ήδη ξέρω, που αποτελούν τον κορμό του βασικού μου πτυχίου, που πάλι τα διαβάζω φέτος, ως ύλη στο διαγωνισμό ΑΣΕΠ Ειδικής Αγωγής…
• Επειδή η αξιολόγηση-χειραγώγηση μπαίνει με τον πιο ύπουλο τρόπο, στο πιο αδύναμο κομμάτι της εκπαίδευσης, στους εκπαιδευτικούς ΕΣΠΑ, στην ειδική αγωγή…

ΛΕΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΩ».

Υ.Γ. Πολλά συγχαρητήρια στην ΔΟΕ, που οι μέντορες, δηλαδή τα «δικά μας, μικρά μας αφεντικά», γυρίζουν τα σχολεία, και ούτε μια ανακοίνωση δεν έχει βγάλει…

Τι περιμένεις όμως από παιδιά του κομματικού συνδικαλιστικού σωλήνα που ενώ δημόσια παριστάνουν  ότι μας υποστηρίζουν, μέσα στα σχολεία δηλώνουν πως «καλά που υπάρχει και το ΕΣΠΑ και έχετε δουλειά»; Αλήθεια, γιατί δεν κάνουν μια αίτηση να υπαχθούν σε αυτό το ωραίο πρόγραμμα ως μόνιμοι; Γιατί;

Ένας εσπατζής, που κάποτε νόμιζε ότι ήταν  δάσκαλος ειδικής αγωγής…